EVERYTHING

در جنگل ابر آسمان به زمین می‌آید و راه رفتن میان ابرها رویایی است دست یافتنی. می‌شود میان ابرها خوابید و بر ابرها سوار شد. در جنگل ابر آسمان به زمین می‌آید. از قبل خبر نمی‌کنند. هر وقت دلشان بخواهد می‌آیند. دوردست‌ها پر از ابر است. کوه‌ها و ابرها به هم پیچیده‌اند، همچون صحنه نمایشی که تیره‌پوشی حریری را بر خود پیچیده باشد. نمی‌شود گفت مه غلیظ، در این جنگل ابر گرداگردت را می‌پوشاند. خنکی و طراوت و بوی خوشی همراه ابر صورتت را می‌پوشاند. ابرها بر گونه و چشم و موهایت باران می‌شوند. دریایی را می‌ماند که بدون آبشش می‌توان در آن نفس کشید. هر لحظه ممکن است حرکت ابرها آغاز شود. همچون سایه‌ای ابرها از کنارت می‌گذرند. به آرامی و نرمی و زیبایی تا که ببیند و بیاندیشد.
جنگل ابر یکی از دست نخورده‌ترین جنگل‌های ایران است که در 35 کیلومتری شمال و شمال غرب استان سمنان واقع شده است. راه ورود به این جنگل از کنار روستای ابر در نزدیکی بسطام آغاز می‌شود. جایی که ارتفاع کوه‌های البرز کاسته شده و ابرها از لابه‌لای دره‌ها به سمت جنوب سرازیر می‌شوند.

ده ابر و مسیر منتهی به آناز بعد از ظهر تا نیمه‌های شب چنان می‌نماید که جنگل بر روی ابرها سوار شده است. دید کاملا محدود و شب بسیار سرد می‌شود. جنگل ابر رسم کویری "خارتوران" و گرمای "بسطام" و "خرقان" را زیر پا گذاشته است.
















مناظری از جنگل ابر و طبیعت آن

در قسمت‌های جنوبی جنگل یعنی قسمت‌هایی که به تمدن نزدیک‌تر است پوشش گیاهی تنک است که هرچه پیش بروی این پوشش انبوه‌تر می‌شود. در عمق جنگل تپه‌های پر شیب وجود دارد که سراسر پوشیده از درختان بلند است.

مشهورترین درخت منطقه "اورس" است. درختی با ریشه‌های بلند که بر روی زمین می‌خزد. به خاطر هجوم ابرها و محدود شدن دید باید زمان مناسبی را برای راه‌پیمایی در جنگل انتخاب کرد. آفتاب که بزند با احتیاط می‌توان گشت و گذار را شروع کرد.